روزهای آخر است آقا رسول!
روزهای خداحافظی و بدرقه،
روزهای خدانگهدار،همیشه به یادتان هستیم...!
روزهای قدردانی و احترام!
آقارسول خداحافظ،ما شما را که چهارسال و اندی رهبری تیممان را بر عهده داشتید فراموش نمی کنیم،اما آقا رسول ایا این رهبری بدون حمایت و کمک دیگران میسر بود؟؟!آیا یک مسئول سالن ورزشی خودش به تنهایی میتوانست سکان هدایت تیم مقتدر ذوب آهن را به عهده بگیرد؟!؟!
خداحافظ آقا رسول!
آمدیم بدرقه کنیم شما را با زلال اشکهامان و دسته گلی به پاس خون دلهایی که برای تیممان خوردید اما آقا رسول تنها شما نبودید که خون دل خوردید!تنها شما نبودید که رنج کشیدید!
این نردبان افتادنی که امروز ودر لحظه ی خداحافظی!روی آن ایستاده اید را پله های دیگری هم هست....
از پله های زیر پایتان تا پله های بالای سرتان که هنوز حرمت سنگینی هیکلتان را نگه داشته اند ومانع از سقوط شما به آن پایین میشوند!
خداحافظ آقا رسول!! اما این رسمش نیست...
خدا حافظ.....